ธุรกิจ ฤ เด็กเล่นขายของ
สวัสดีครับ ห่างหายจาก Blog บ้า ๆ ซ่า ๆ นี้ไปนานพอสมควรยอมรับว่าค่อนข้างยุ่งหลาย ๆ เรื่องทั้งเรื่องอาชีพของตัวเองที่อยากเป็น Webmaster มืออาชีพซะจนตัวสั่น จนบางทีทำให้หลงลืมอะไรต่าง ๆ รอบตัว แต่ผมว่ามันคือชีวิต มันคือทางที่ผมเลือกจะเดิน ทางที่ผมกำหนดไว้แล้ว ใช่แล้วครับ ผมกำหนดเอง มิใช่เทวดา นางฟ้าที่ไหนมากำหนด มันชีวิตผม
ไอ้ที่เข้ามานี่ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่บ่นไปข้างบนหรอกครับ มันมีอีกเรื่องนึง คือก่อนหน้านี้สักประมาณอาทิตย์นึงที่ผ่านมา มีวิกฤติการณ์อย่างนึงในชีวิตผม ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างดี เป็นโอกาสครั้งนึงในชีวิตของผมเองที่ผมจะได้ตัดสินใจ เลือกทางเดินชีวิตของตัวเองอีกครั้งนึง มีโอกาสทางธุรกิจวิ่งมาชนผมอย่างจังเลยครับ เป็นข้อตกลงทางธุรกิจที่ค่อนข้างดีมาก ๆ แหม ๆ โลกก็คือโลกครับ โลกนี้ไม่มีอะไรเพอร์เฟคหรอก ถ้ามันราบรื่นมันก็ไม่ใช่ชีวิตผมล่ะสิ ผมจะไม่ลงลึกไปถึงรายละเอียด แต่จะขอสรุปเลยว่าข้อตกลงอันนั้นเป็นอันถูกล้มคว่ำลงไป เพราะน้ำมือผมเอง แน่นอน ย้ำอีกครั้งมือผมเอง ก็มัีนชีวิตผมนิ
มันไม่โอเคครับ หลาย ๆ อย่างมันขัดกันอยู่อย่างรุนแรง มันขัดแย้ง และไม่ลงตัีว เรื่องหุ้นส่วน ความร่วมมือ มีทางเลือกให้ผมสองทางคือ
หนึ่ง ยอมหัก [...]
โอกาสมักวิ่งมาหาเสมอ แต่คุณจะรับ หรือว่าปฏิเสธมันอีกเรื่องหนึ่ง
ตอนนี้ผมมีโอกาสในการทำงานบางอย่างวิ่งมาชนอย่างแรง ซึ่งมันจำเป็นต้องตัดสินใจอย่างมาก และโอกาสอันนี้ จะเปลี่ยนชีวิตผมเลยล่ะ
“โอกาสมักวิ่งมาหาคุณเสมอ แต่มันมาไม่บ่อยนัก จงคิดให้ดีก่อนตัดสินใจที่จะรับ หรือว่าปฏิเสธมัน” ขอเวลาผมตัดสินใจหน่อยแล้วกัน
เวลา สิ่งที่จำเป็นต้องสร้าง
ห่างหายไปหลายวันมาก ไม่ได้อัีพเดทอะไรเลย บอกได้คำเดียวว่าไม่มีเวลา คำอ้างของคนขี้เกียจ
ผมพูดอยู่เสมอครับ ว่า คุณทำไม่ได้ หรือไม่ได้ทำ เวลาเป็นสิ่งที่เราต้องสร้างมันขึ้นมาอย่ารอให้มีเวลา งานมันจะไม่ได้เริ่ม
เหลวไหลใหญ่นายนอท บางคนอาจสงสัยว่าแล้วคุณเอ็งมาเขียนทำไม ผมเข้ามาด่าตัวเองครับ จะได้มีอะไรบันทึกไว้หน่อยว่ายังไม่ได้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์เลย แย่มาก!!