นอทซ่าา

เมื่อลูกแม่ค้าขายกล้วยแขกอยากใช้ MAC

จด ๆ จ้อง ๆ เมียง ๆ มอง ๆ อยู่นาน

ทั้งแอบมอง สัมผัสจับต้อง สำหรับผมถ้าเป็นเมื่อก่อน MacBook Pro คงเป็นสิ่งที่เกินเอื้อม ขนาด PC ธรรมดาผมยังต้องปลอมตัวเป็น พนักงานส่งเอกสารอยู่ตั้งนานกว่าจะได้ใช้ดั่งใจหวัง แล้วจะนับประสาอะไรกับลูกคุณหนูอย่าง น้องแมค

หลังจากตั้งหน้าตั้งตาทำงาน เพื่อเก็บหอมรอมริบเป็นทุนรอนไว้ตามฝัน สุดท้ายและท้ายสุดก็มีเงินพอที่สอยน้องแมคมาครอบครอง แต่กว่าจะได้มาผมก็ต้องสร้างเงื่อนไขและเหตุผลให้ตัวเองมากมายเพื่อที่จะได้ซื้อ ของราคาเท่านี้อย่างสบายใจ

มาดูเหตุผลของผมกันดีกว่า

1. ฝันของผมคือการท่องเที่ยว และ ทำเว็บไซต์ท่องเที่ยวกับทำเว็บไซต์ หาเงินต่าง ๆ เช่น Amazon,Adsense ไปด้วยระหว่างทางดังนั้นผมจำเป็นต้องมี โน๊ตบุ๊คดี ๆ สักตัวเอาไว้ใช้ยามอยู่ไกลบ้าน

2. เครื่อง PC ที่บ้านถึงแม้ว่ามันจะแรงสักเพียงไหนมันก็มีขีดจำกัดของมัน ต้องปรับปรุงและแก้ไขปัญหาให้มันอยู่เนือง ๆ

3. ผมทำงานด้าน ช่างซ่อม Computer มานานปีมีความจำเจที่ต้องซ่อมเครื่องลงวินโดว์วันล่ะ 10 ตัวขึ้นไป จนเริ่มเอียนกับวินโดว์เต็มที

4. ผมไม่อยากเป็นช่างแล้วผมอยากเป็น User เต็มตัวซะทีซึ่งมีคนบอกว่า Mac นี่ล่ะเหมาะกับ USER สุด ๆ ล่ะ

5. ถ้าผมยังคงใช้ PC ตัวเดิมเวลามีปัญหาผมก็ต้องแปลงร่างเป็นช่างเหมือนเดิม เพราะทำเองเป็นคงยกไปให้ใครซ่อมให้ไม่ลง แต่ในขณะเดียวกันถ้าผมใช้ MAC แล้วมีปัญหาขึ้นมาผมก็ส่ง ศูนย์และ แอคท่าเป็น USER ได้เต็มตัว

เมื่อนับข้อดีได้ 5 ข้อแล้วก็กำเงินสดครึ่งแสนไปซื้อที่ iStudio จ่ายเงินสดได้ลดอีก 1.5% 555 จะดีใจดีไหมเนี่ย

Canon 550D + Tamron 17-50 f2.8 AV F2.8 ISO 200

ตอนนี้ผมมี MacBook Pro 13″ เป็นของตัวเองและได้เปลี่ยนมาใช้มันทำงานอย่างสมบูรณ์ เสียอย่างเดียว จอมันเล็กไปนิดเวลาทำงานอยู่กับบ้าน ทางแก้คือซื้อจอเบิ้ม ๆ มาต่อใช้งาน ทีนี้ MacBook Pro ของผมก็กลายเป็นทั้ง Laptop และ Desktop  อย่างสมบูรณ์.

แต่เดี๋ยวก่อน !!! จอ LED 24″ Mac ราคา 32,000 บาท O_o ฝากไว้ก่อนเถอะ.. สรุปตอนนี้ใช้จอ 13″ ไปพลาง ๆ

ปล.เครื่องมือในการตามฝันตอนนี้ครบแล้ว

1. “ถุงเงิน” Mitsubishi Lancer 1.6 2007 สีดำ

2. “หนอนน้อย” Canon 550D + Lens Tamron 17-50 F2.8 (ยังไม่เคยเขียนถึงเลยกำลังลองใช้อยู่ รูปน้องแมคก็ใช้ตัวนี้ล่ะถ่าย)

3. “น้องแมค” MacBook Pro 13″

เตรียมพบกับ 76Dream.com เร็ว ๆ นี้ (แอบขายของ)

ทะลุเป้าหมายแรกแล้ว 50,000 บาท/เดือน

ห่างหายไปนานไม่ได้อัพเดทบล๊อกเลยพอดีไปวุ่น ๆ อยู่กับ SEO Samutprakarn และมุ่งมั่นทำให้ถึงเป้าหมายที่ว่าไว้

เข้ามารายงานครับว่าวันที่ 31 ธันวาคม 2552 ผมผ่านเป้าหมายแรก 50,000 บาท/เดือนไปแล้ว รายได้ปัจจุบันอยู่ที่ 1,864 USD หรือ 61,510 บาท ต่อเดือน

เป้าหมายต่อไปก็ตามที่บอกไว้ในบทความก่อนหน้านี้คือ 500,000 บาทต่อเดือน หรือ 17,000 USD

มาดูกันว่าม่ายด้ายโม้ หรือ มันขี้โม้

อัพเกรดเป้าหมายตัวเองครับ เนื่องจากมีเพื่อนร่วมเดิน หรือร่วมแข่งขัน

เป้าหมาย มีไว้ทำลาย งานนี้ไม่เป้าหมายพังก็คนทำพังล่ะ ตั้งไว้ซะสูงลิบลิ่ว คือผมมีเพื่อนอยู่ในบอร์ดแห่งหนึ่งครับ แล้วเค้าฝันใหญ่ ผมเลยฝันกับเค้าด้วย มาดูกันดีกว่าว่ามันคืออะไร

บ้าน บ้าน บ้าน

Roadmap (O_o) นอทซ่าาO ขอบ้าด้วยคน 500 K ต่อเดือนน้อยกว่านี้ได้ไง

เอาครับเอาบิ๊วกำลังใจกันเข้าไป เห็นคุณตั้มทำ เลยจะเอาด้วยครับคอนเซ็ป เดียวกันเวลาเท่ากัน ดูสิว่ามันจะได้ไหม

มีคนบอกผมว่าอะไรที่มนุษย์คนอื่นทำได้เราก็ต้องทำได้ อีกอย่างจะได้มีคู่แข่งกัน ทำอะไรมันจะสนุกครับ

ผมเริ่ม 1 ธัีนวาคมครับ เวลา 3 เดือนเป๊ะ เท่าคุณตั้ม

ผม เริ่มหัดทำเว็บครั้งแรก วันที่ 20 เมษายน 2552 หลังจากนั้นก็ทุ่มเทสุดชีวิต เท่าที่จะทำได้ทั้งศึุกษาเรียนรู้ แต่ผมโชคดีที่พอเริ่มทำเว็บก็รู้จัก SEO เลย เลยไม่ค่อยหลงทางเท่าไร และอีกข้อดีครับ คือผมมีเพื่อนในวงการดี ๆ หลายท่าน และยังมีอีกเยอะ เลยเดินได้ไว

และ ณ.ปััจจุบัน ผมว่าผมพร้อมแล้วกับงานสายนี้ ผมมีรายได้จากการทำเว็บต่าง ๆ ไม่ว่าจะรับจ้าง Amazon Adsense ฯลฯ ที่ผ่านมาพอสมควร มีเครื่องมือ ประสบการณ์ ความรู้ในหัว หนังสือ อีบุ๊ค อีกนับไม่ถ้วนแล้วจะรออะไรเล่า อิอิ

เอาละ หมดช่วง Introduction แล้ว Start กันได้เลย

อ้างอิงบทความของตัวเองครับ ดังนี้

หลักการตั้งความหวัง และความฝัน

1. ตั้งเป้าหมาย ต้องคิดว่า อีก 3ปี 5 ปี 10ปี ข้างหน้าคุณจะทำอะไร จะเป็นอะไร คิดออกมาให้เป็นภาพเป็นตัวเลข จับต้องได้ ที่สำคัญ ต้องตั้งเป้าหมายให้ยาก จน “เกือบจะ” เอื้อมไม่ถึง..  อีกสามปี ผมจะมีบ้านราคา สองล้านกว่า ๆ ครับ ผมอยากมีบ้านเพราะไม่เคยมี แม้กระทั่งของพ่อแม่ ครับ พ่อแม่ และตัวผมไม่เคยมีบ้านเป็นของตัวเอง .. คุณเชื่อไหมล่ะ
2. ขนาดของเป้าหมาย ต้องไม่เล็ก หรือใหญ่เกินไป เช่น เป็นเจ้าของร้านเกมอยู่แล้วตั้งเป้าหมายว่า จะเป็นเจ้าของร้านเกมร้านที่สองสามสี่ อันนี้มันเล็กไป ไม่ก้าวหน้าสำเร็จ ง่าย มันก็ไม่ต้องพยายาม เป้าหมายอยากเป็นนายก มันก็ใหญ่ไป ทำยากทำให้ท้อ ขนาดของเป้าหมายที่ดี คือเป้าหมายที่เป็นไปได้แต่ยากจนเกือบเอื้อมไม่ถึง อย่างที่บอกครับ อีกสามปี มีบ้าน หลังล่ะสองล้านกว่า มันใหญ่เกินตัวสำหรับคนอย่างผมแล้ว
3. ขนาดของเป้าหมายและเวลา ต้องสัมพันธ์กัน เป้าหมายใหญ่ ต้องใช่้เวลานาน เป้าหมายเล็กลงก็กำหนดเวลาให้น้อยลง เป้าหมายใหญ่คือ บ้านภายในสามปี เป้าหมายเล็กคือ เดือนล่ะ 500,000 ( ห้าแสนบาทต่อเดือน) ภายในไตรมาสแรกของปี 2553 หรือเดือนมีนาคมนั่นเอง
4. ประกาศให้โลกรับรู้ เมื่อตั้งเป้าหมายแล้ว ต้องประกาศให้โลกรู้ เพื่อกดดันตัวเองไม่ให้เลิก เพราะกลัวไม่สำเร็จจะเป็นคนขี้โม้ ประกาศอยู่ตอนนี้ล่ะครับ หลายที่ด้วย
5. หาวิธีปฏิบัติ ที่จะนำไปสู่เป้าหมาย  ดูวิธีที่จะพาเราไปสู่เป้าหมายที่ดีที่สุด ใช้เวลาน้อยที่สุด เหมาะกับเรามากที่สุด มีความเป็นไปได้ชัดเจนที่สุด วิธีปฎิบัติ คือทำงานผ่านอินเตอร์เน็ต ด้วยความรู้ความสามารถที่มีทั้งหมด บวกกับเครื่องมือที่ได้สะสม และซื้อมา ตอนนี้ผมพร้อมแล้ว
6. ลงมือปฏิบัติ ทันที เดี๋ยวนี้ เมื่อได้วิธีแล้วให้ตัดสินใจลงมือทำทันที ทำเดี๋ยวนี้เลย now
7. อย่าหยุดโดยเด็ดขาด เดินหน้าสู่เป้าหมายให้เต็มสูบ ต่อเนื่อง ไม่หยุด จนกว่าจะบรรลุเป้าหมาย ไม่สำเร็จไม่เลิก

มาติดตามกันดีกว่าว่าจะโม้หรือไม่ หุหุ

ก่อนเริ่มมารู้จักสถานที่ถ่ายทำกันก่อน

เมื่อผมจะดำเนินเรียลริตี้ (เรียกซะหรู จริง ๆ มันคือการกำกับการทำงานของตัวเอง เพื่อให้มันเดินไปอย่างถูกทิศถูกทาง) ก็ต้องมาแนะนำสถานที่ถ่ายทำกันก่อนครับ ซึ่งเป็นห้องเล็ก ๆ ซึ่งเมื่อก่อนตอนผมหัดซ่อมคอมพิวเตอร์ใหม่ ๆ มันเป็นสถานที่ซึ่งผม ใช้เรียนรู้จากแมสเซนเจอร์ จนเปลี่ยนเป็น หัวหน้าฝ่ายเทคนิคคอมพิวเตอร์ได้ ซึ่งตอนนั้นผมใช้เวลา 18 ชั่วโมงใน 1 วันในการเรียนรู้ นอนอยู่ในห้องเล็ก ๆ นี้ ตื่นมาก็มีคอมพิวเตอร์เก่า ๆ 1 ตัว กับคอมพิวเตอร์ตัวแรกในชีวิตที่ค่อนข้างทันสมัยในตอนนั้น  ( ปี 2547) อีกหนึ่งตัวอยู่บนหัวนอน

และตอนนี้ห้องนี้ได้รับใช้ผมในหน้าที่เดิมอีกแล้วครับ เป็นห้องที่ผมจะเริ่มเรียนรู้และลุกขึ้นยืนหลังจากล้มลงอีกครั้ง แต่อย่างน้อยตอนนี้ผมก็ไม่ได้เริ่มจาก 0 เพราะการล้มลงทุกครั้งมันได้ให้อะไรกับผมเสมอ..

เอาละครับ มาพบกับห้องเล็ก ๆ ห้องนี้หลังจากถูกเก็บเป็นห้องเก็บของและห้องหนังสือของผมมา 3 ปีเต็ม ตอนนี้มันฟื้นคืนชีพเป็นห้องทำงานหรือ ออฟฟิศของผมอีกครั้ง

สบายๆ ก่อนออกสตาร์ท

เมื่อวานหลับไปตอนสี่โมงเย็น ตื่นอีกที ตีห้าของอีกวัน ถือซะว่าชาร์ตแบตไปในตัวก่อนเริ่มกับชีวิตใหม่ ที่มันเน่า ๆ เหมือนเก่า วันนี้ (อาทิตย์ 18 ตุลาคม) ตื่นเช้ามาทำกับข้าวกิน เสร็จแรียบร้อยว่าจะไปทำบุญ แต่ไม่ได้ทำบุญล้างซวยอะไรนั่นหรอก ผมไม่เชื่อว่าการทำบุญมันจะล้างอะไรได้ ก็แค่อยากไปวัด ให้มันสงบ ๆ บ้างเท่านั้น เพื่อเตรียมตัวทำงานอย่างเต็มที่ เหมือนคนทำงานในออฟฟิศ เพียงแต่ออฟฟิศผมคือบ้านเท่านั้นเอง ตามที่ตั้งใจไว้ ผมว่าการทำงานครั้งนี้ควรจดรายละเอียดต่าง ๆ ไว้อย่างละเอียด ไม่ได้ทำลวก ๆ เหมือนที่ผ่านมา แล้วการจดครั้งนี้เลยถือเอา Blog Notzaa นี่ล่ะ เป็นสมุดจดชั้นดี สำหรับใครที่สนใจการหารายได้ทางอินเตอร์เน็ต ลองตามอ่าน เรียลริตี้ชีวิตห่วย ๆ ครั้งนี้ไ้ด้ ผมว่าคุณหาเงินเป็นเลยล่ะ

เรียลลิตี้โชว์ รักครั้งใหม่ เอ้ย!! ล้มครั้งใหม่

หลังจากความผิดพลาดในการบริหารชีวิต ทำให้ชีวิตที่ดูเหมือนจะดี ล้มพังลงมาไม่เป็นท่า สุดท้ายการตัดสินใจ คือตัดใจปล่อยแหล่งรายได้ประจำ แห่งสุดท้ายที่เป็นแหล่ง หล่อเลี้ยงชีิวิต ทั้งของตัวเองและครอบครัวทิ้งไปอย่าน่าเสียดายเพื่อแลกกับ ความสบายใจ

เป็นการตัดสินใจของผมเองที่จะขายร้านเกม ทิ้งเพื่อใช้หนี้ที่เกิดขึ้น และเหลืออยู่ แม้มันจะไม่หมด แต่มันก็ทำให้พื้นที่ในสมองของผมเหลือที่ว่างพอสมควร เพื่อคิด เพื่อสร้างสรรคสิ่งใหม่ ๆ  ผมไม่แคร์หรอกสำหรับชีวิต ที่ผ่านมา

ไม่มีอะไรเสียไป ก็ไม่มีอะไรเริ่มมา

หลังจากที่ผมรู้จักการทำเว็บไซต์ การทำบล๊อค การทำเงินทางอินเตอร์เน็ต ครั้งแรก เมื่อ เมษายน 2552 ผมก็ได้เริ่มศึกษา เรียนรู้ เคยแม้กระทั่งไปอบรมโครงการต้นกล้าอาชีพของรัฐบาล โดยหวังว่ามันจะเกิดประโยชน์คุ้มกับเงินที่เสียไป แต่ผมอยากบอกว่าขาดทุนสุด ๆ

ผมเริ่มจับการทำเว็บไซต์ครั้งแรก วันที่ 27 เมษายน 2552 ทำไปเรื่อย โดยเน้นไปที่ CMS และ SEO เป็นหลัก ไม่ได้ใช้เทคนิคมาเฟียใด ๆ

ซึ่งตอนนี้สิ่งเหล่านี้จะเป็นชีวิต จะเป็นอาชีพใหม่ เพื่อเลี้ยงดูชีวิตผม และครอบครัว ผมเลยตัดสินใจมาเขียน เรียลริตี้โชว์ ชีวิตตัวเอง เพื่อตอกย้ำว่าคนเราเมื่อล้มก็ลุกได้ ไปแคร์อะไรกับชีวิตที่ผิดพลาดไป

แล้วพบกันใหม่ครับ