เรื่องโดย เช้าชา… เย็นชา… แห่ง Exteen Blog

ความทรงจำในวัยเยาว์ กับ ร้านเช่าเกม

ครั้งแรกที่ได้เข้าไปใช้บริการ ร้านเช่าเกม ก็จำได้ว่าเป็นช่วงที่เรายังเรียนอยู่ชั้นประถมต้น

ร้านนี้ก็เป็นร้านเล็กๆของเพื่อนพ่อ ในร้านก็มีเครื่องฟามิคอมซึ่งถือว่าเป็นเครื่องเล่นเกมตัวใหม่ล่าสุดในตอนนั้นเลยทีเดียว

ราคาให้เช่าก็สมราคาเครื่องเกมออกใหม่นั่นคือชั่วโมงละ60บาท(นาทีละ1บาท)

สามารถเปลี่ยนเกมได้ตลอด แต่ต้องบอกเจ้าของร้านให้มาเปลี่ยน เพราะเจ้าของร้านขยัน55555555555

จำได้ว่าเกมแรกที่เช่าเล่นคือเกมROCK MAN1 ซึ่งเพิ่งออกในตอนนั้น

ที่เลือกเกมนี้มาเล่น เพราะว่าหน้าปกเกมมันเป็นตัวการ์ตูนที่ดูสวยงาม สะดุดตา

พ่อให้ตังค์เช่าเล่นแค่ครึ่งชั่วโมง ก็เลยเล่นไปได้ไม่ถึงไหน

แต่… สิ่งที่จำได้ขึ้นใจในตอนนั้นก็คือ  จะมีเด็กที่โตกว่าเดินเข้ามาแล้วบอกว่า…

“มา… เดี๋ยวพี่ผ่านตรงนี้ให้” จากนั้นก็แย่งเอาคอนโทลเลอร์ไปจากมือ

และ… มันก็ตายในจุดเดียวกับที่เราตายเดี๊ยะ…orz

จากนั้นเค้าก็เดินผ่านไปกับสายลม…(ฟิววววววววววว…)

ตรงนี้จำได้ว่าเล่นครั้งแรก ตกลงไปเป็นใบไม้ร่วงorz

หลังจากการเช่าเล่นเกมครั้งแรก ก็ไม่ได้รู้สึกประทับใจอะไรมากนัก

เพราะที่บ้านก็มีเครื่องอาตาริ บวกกับกระแสเครื่องเกมคอนโซล ที่ยังไม่บูมมากในบ้านเรา

ในตอนนั้น เกมกด* เป็นที่นิยมกว่า เนื่องจากมันดูไฮเทค และยังสามารถพกพาไปอวดเพื่อนๆได้

*เกมกด

มันคือเกมพกพา คล้ายๆพวกเกมบอย แต่จะไม่สามารถเปลี่ยนเกมได้

เกมกดนั้นหากว่ามีหน้าจอพับได้หลายชั้น หรือ มีดีไซน์แปลกๆ หรือมีสีสวยงาม ก็จะยิ่งแพง

สเปซดีเฟนเดอร์(ชื่อเกมคุ้นๆเน๊อะ555555) ตัวนี้เป็นเกมกดขนาดใหญ่  ราคาก็7980เยน

อันนี้ก็ ออยพานิค ผลิตโดยนินเทนโด ปี1982 เป็นแบบ2หน้า มีสีแล้วเช่นกัน ดูไปก็คล้ายๆเครื่องเกมเจนปัจจุบันเครื่องนึงนะเนี่ย 5555555(จอล่างทัชสกรีนไม่ได้นะ) ราคาก็6000เยน

ด้วยความนิยมของเกมกดทำให้ยุคนั้นผู้ใหญ่เรียกเครื่องเกมทุกชนิดว่า “เกมกด” หมด

หลังจากที่ได้ใช้บริการในร้านเกมเป็นครั้งแรก

ก็ไม่ค่อยได้ไปใช้บริการร้านเกมเท่าไหร่ จะไปก็ต่อเมื่อเพื่อนชวนไปซึ่งจริงๆแล้วมันเป็นการหาเรื่องออกไปปั่นจักรยาน เล่นด้วย เนื่องจากตัวร้านเกมอยู่ห่างจากบ้านพอสมควรเลย

ต่อมาเนื่องจากผลการเรียนออกมาดี ขึ้นเรื่อยๆ(ติดTOP1ใน5ทุกวิชา)

พ่อก็เลยซื้อเครื่องฟามิคอมมาให้เล่นที่บ้าน ทำให้ไม่ได้ใช้บริการที่ร้านเกมไปพักใหญ่ๆก็ชวนเพื่อน ชวนฝูงมานั่งเล่นกัน

จนกระทั่ง…

ร้านเกมเจ้าประจำย้ายสถานที่ ไปตั้งที่ด้านบนชั้น2ของร้านเช่าวีดีโอซึ่งเป็นร้านที่เราไปเช่าหนังดูเป็นประจำ

สถานที่ก็กว้างขวางขึ้นแถมติดแอร์เย็นสบายอีกต่างหาก

ก็เลยได้มีโอกาศแว่บๆไปเล่นบ่อยขึ้น เพราะมีข้ออ้างว่าไปเช่าวีดีโอ555555555

แต่ความเทพของร้านนี้ คือ การอัพเดทเกมใหม่เร็วมากๆ

ทำให้บางครั้งก็ต้องมานั่งเล่นเกมใหม่ๆจากที่นี่ ถ้ามีเกมไหนที่เล่นแล้วถูกใจก็จะเอาตลับเกมที่บ้านไปเทอร์นในร้านขายตลับเกม (และโดนกดราคามหาโหด…orz)

เกมส่วนใหญ่ที่เช่ามาเล่นก็จะเป็นพวกเกมที่เล่นได้2คนพร้อมกัน จะได้มีคนแชร์ค่าเวลา หรือไม่ก็เล่นเกมที่มีการแข่งกัน ใครแพ้ก็จ่ายค่าเช่าเวลาไป

ยุคเฟื่องฟูของเกมคอนโซล+ร้านเกม

ในตอนนั้นเกมคอนโซลเริ่มเป็นที่แพร่หลายแล้ว เด็กๆก็รู้จักเครื่องเกมบ้านมากขึ้น

จำได้ว่าในช่วงนั้นร้านเช่าเกมผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด เนื่องจากเด็กที่เข้ามาใช้บริการมีเยอะมากขึ้นจนหลายๆคนคิดว่าคุ้มค่าที่จะ เสี่ยงกับการถูกจับ

เมื่อมีการแข่งขันเยอะขึ้น ร้านที่เราไปเล่นประจำก็เลยต้องใช้ “ความใหม่” กว่าร้านอื่นๆเป็นจุดแข็ง

ทำให้คนใช้บริการร้านเกมอย่างเราพลอยได้อนิสงค์ในการได้เล่นเกมเครื่องใหม่ๆเร็วขึ้นตามไปด้วย

เมก้าไดร์ฟ

ที่ร้านเอาเข้ามาทีเดียว4เครื่อง ค่าเช่าถ้าจำไม่ผิดก็ชั่วโมงละ40บาท

โดยส่วนตัวแล้วเราไม่ค่อยชอบเกมเครื่องเมก้าไดร์ฟเท่าไหร่ เพราะปุ่มทิศทางมันต่างจากเครื่องฟามิคอมทำให้เล่นไม่ค่อยถนัด

เลยไม่ค่อยจะได้เช่าเล่นเมก้าไดร์ฟเท่าไหร่

แต่เพราะพอเครื่องเมก้าไดร์ฟเข้ามา ทำให้ได้เล่นฟามิคอมในราคาที่ถูกขึ้น

ซุปเปอร์ฟามิคอม

เครื่องนี้เข้ามาพร้อมกับความทุ่มทุนสร้างสุดๆของเจ้าของร้าน ด้วยการเอามาติดตั้งพร้อมกับทีวีจอใหญ่ยักษ์

เรียกว่าดูกันเต็มๆตา แถมราคาก็ยัง40บาทเท่ากับตอนเมก้าไดร์ฟมาใหม่ๆ ส่วนเมก้าไดร์ฟกับฟามิคอมก็ลดราคาลงไปอีก

จำได้ว่าตอนเช่าเล่นเกมอุลตร้าแมนแล้วรู้สึกว่า โอวววววว ไอ้เครื่องนี้ทำไมมันอลังการจังฟระ *W*

(เก็บคะแนนพลาดตรงเจ้าบัลตั้นไปหน่อย เลยอดเล่นมุขป๊อกเก้าเลย… orz)

ซุปเปอร์โรบอทภาคแรกที่ได้เล่น *W* (แต่ยุคนั้นเกมนี้คนไม่ได้เล่นแพร่หลายเหมือนตอนนี้หรอกนะ)

เพราะว่าซุปเปอร์ฟามิคอมมีเกมโดนใจเยอะ ก็เลยตัดสินใจเก็บเงินซื้อมาเล่นเองที่บ้านเลย

เนโอจีโอ

ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เกมอาเขตเริ่มเบ่งบาน ที่ร้านก็เลยเอาเนโอจีโอเข้ามา ราคาค่าเช่าก็แพงอยู่เหมือนกัน แต่ถ้าเทียบกับไปเล่นในตู้ ก็น่าจะช่วยให้มีโอกาศฝึกได้ดีกว่า

เกมที่เล่นส่วนใหญ่ก็แน่นอน ต้องเป็นเกมแนวไฟท์ติ้งอยู่แล้ว

เพลย์สเตชั่น

ทางร้านเอาเข้ามาเร็วมากๆ+จอยโยก2อัน เพื่อไว้เล่นโทชินเดน โดยเฉพาะ(มั๊ง)

ค่าเช่าก็ชั่วโมงละ60 ถ้าเช่าเล่นในห้างก็ต่อแถวยาวเหยียดค่าเช่าชั่วโมงละ120

หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยได้เช่าเกมในร้านเกมบ่อยเหมือนเมื่อก่อน เนื่องจากต้องไปทำงาน…

แต่ก็มีโอกาศได้เล่นเกมอาเขตบ่อยขึ้น เนื่องจากใช้เวลาไม่มาก และใช้เงินแค่5บาท 10บาทก็เล่นได้

บรรยากาศในร้านเช่าเกม

วันเสาร์-อาทิตย์ก็จะเป็นแหล่งรวมเกรียน(หัว) ก็จะมีตั้งแต่เด็กประถมยันมัธยม บางทีก็มีเด็กโตมาเล่นบ้าง

ระหว่างที่รอก็จะมีแมลงโม้บินว่อนไปทั่วร้าน ทั้งเรื่องเกม การ์ตูน

หรือบางทีก็เอาหนังสือเกม หนังสือการ์ตูน มาแลกกันอ่านระหว่างรอคิว

เสียงที่เราจะได้ยินเป็นประจำในร้านก็คือ “เอ้า…โต๊ะXXX หมดเวลาแล้วครับ ต่อมั๊ยครับ”

เด็กที่เล่นกำลังติดลมอยู่ก็จะ  “อ๊ะ… หมดเวลาแล้วเหรอ เร็วจัง”

หรือเด็กที่เล่นเกมภาษาอยู่ก็จะบอกว่า “แป๊บ…เฮีย ขอเซฟก่อน”  เจ้าของร้านก็จะบอกว่า “ได้ครับ แต่เร็วๆหน่อย เพราะคนอื่นรออยู่”

คนเล่นบางคนก็ออกแนวกวนนิดๆ คือมีอยู่50บาท แทนที่จะบอกว่าเล่น50บาท แต่มันเล่นทีละ10บาท เพื่อจะต่อเวลา5รอบ คนรอก็ลุ้นแล้วลุ้นอีกว่า เมื่อไหร่มันจะไปซะทีฟระ… orz

เด็กนรกมาลบเซฟเกมภาษา

อันนี้ถือเป็นเรื่องเลวร้ายมาก จนตอนหลังนี่มีการจ่ายเงินจองตลับที่จะเล่น จองสล็อตเซฟกันเลย

ร้านเช่าเกมก็เป็นทางเลือกหนึ่งของการได้เล่นเกม โดยที่ไม่ต้องใช้เงินซื้อเครื่องเล่นเกมทั้งเครื่อง

ก็สามารถได้สัมพัสกับเกมมากมายได้

ในยุคปัจจุบัน นักเล่นเกมจะนิยมซื้อเครื่องเกมเป็นของตัวเองมากขึ้น หรือมีทางเลือกในการเล่นอย่างอีมู หรือ เกมบนPC ต่างๆ ทำให้บทบาทของร้านเช่าเกมลดลงไปตามกาลเวลา

ข้อดีของร้านเช่าเกมก็คงจะเป็นสถานที่ที่เด็กที่ชอบเกมเหมือนกันจะได้มานั่งเล่นเกมร่วมกัน หรือมาพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลเกมกัน

ข้อเสียก็คือ คนบางกลุ่มก็ยังมองว่าสถานที่แบบนี้เป็นแหล่งอบายมุข ที่จำเป็นต้องโดนจับกันเรื่อยไป

จะว่าไปแล้ว เราก็เล่นเกมมา22ปีแล้วนะนี่…555555555555

ส่วนเรื่องราวหลังร้านเกมส์เดี๋ยวมีมาให้่อ่านแน่นอนครับในแบบฉบับของผมเอง…